Circulus Latinus Bruxellensis sub auspiciis sodalitatis Melissae necnon fundationis «Humanitas Europae» Bruxellis congregari solet secundo quoque mense, moderante Gaio Licoppe, ad Latinitatem iucunde exercendam.
Saturni die 19 m. Septembris a. 2026
Sex tantum convenerunt participes. Hoc eo magis dolendum est, quod Matthaeus optimam fecit acroasin de peregrinatione secundum Viam Iacobeam, de qua postea multum collocuti sumus.
Post pausam cafeariam tractare perreximus Titini imagines De templo Solis in album proiectas, quas descripsimus et quarum textus in Latinum vertimus.
Ultima sessionis pars constitit e textu legendo, quem Francisca ex Historia Compostellana excerpserat.
Denique una iucunde necnon Latine cenavimus in propinqua caupona.
Proxima sessio circuli Bruxellensis fiet mense Novembri. Interea bene valete!
Historia Compostellana
(Munio Mindoniensis (XIIe s.), PL vol. 170)
Didacus Dei gratia Compostellanae sedis archiepiscopus iussit hunc librum fieri et in thesauro B. Iacobi reponi, et si quis per eum legere voluerit, legat et cognoscat quantos honores et quantas hereditates et ornamenta et dignitates ipse archiepiscopus suae Ecclesiae acquisivit, et quantas persecutiones et pericula a tyrannicis potestatibus pro suae Ecclesiae defensione pertulerit. Et postquam legerit et omnia cognoverit, in suo loco eum reponat et semper ibi permaneat, ne nemo eum inde rapiat aut aliqua fraude vel invidia auferat; quod si fecerit, aut ignorantia rapuerit, seu aliquo dolo eum destruxerit, auctoritate omnipotentis Dei, et B. Mariae Virginis, et beatorum apostolorum Petri et Pauli, et beatissimi Iacobi, et omnium sanctorum Dei, et nostra auctoritate, sit maledictus et excommunicatus, et cum Iuda Domini proditore et cum Dathan et Abiron quos vivos terra absorbuit, in inferno perpetualiter sit damnatus. Amen, amen. Et qui eum servaverit et bene custodierit, a Deo Patre omnipotente et a B. Iacobo apostolo eius discipulo sit benedictus et sanctificatus in saecula saeculorum. Amen. (...)
Illius [sc. Iacobi] discipuli praemoniti quatenus corpus suum in Hispanicam regionem transferrent tumulandum, totum corpus cum capite, teste Leone papa, nocturno tempore arripientes, litus adusque maris citato calle pervenerunt; dumque ibi de navigio quo in Hispaniam transmearent solliciti essent, navim sibi divinitus apparatam in litore maris invenerunt; quam Deo gratias unanimiter referentes, sacratissimo corpore imposito, ovanter conscenderunt, et Scylla cum Charybdi atque periculosis syrtibus, manu Domini gubernante, devitatis, primum ad Iriensem portum felici navigio pervenerunt, deinde venerabile corpus ad locum qui tunc Liberum donum vocabatur, nunc autem Compostella dicitur, deferentes, ipsum corpus sub marmoreis arcubus ecclesiastico more ibidem sepelierunt.
Floruerat autem antiquitus in illo loco inter catholicae fidei cultores christiana religio; sed tempore persecutionis ingruente et superba paganorum tyrannide christiani nominis dignitatem conculcante, totus fere christianae religionis cultus longo iam tempore inde evanuerat. In toto igitur tempore Saracenorum et longo etiam tempore post restitutionem fidelium, veneranda apostoli tumba nullius christiani accessu frequentata fruticum silvarumque spissitudine mansit diutissime cooperta, nullique usque ad tempus Teodomiri Iriensis episcopi fuit revelata aut cognita.
Sed quando omnipotenti Deo placuit Ecclesiam suam laborantem visitare et eius adversitatem in prosperitatis tranquillitatem misericorditer convertere, tempus statim suo potenti imperio mutavit, regnum Hispaniae transtulit et, gentili superstitione per regionem Hispanicam conculcata et prorsus annullata, Christi sui nomen atque fidem inibi suscitavit. (...)
In [episcopi Teodomiri] tempore divinae maiestatis omnipotentia occidentalem Ecclesiam sepulcro tanti apostoli revelato visitare et illuminare dignata est. Qualiter autem ei revelatum fuerit, sequens pagina patefacit. Quidam namque personati et magnae auctoritatis viri praefato episcopo retulerunt se luminaria in nemore, quod super beati Iacobi tumbam diuturna vetustate excreverat, nocturno tempore ardentia multoties vidisse, ibique angelos sibi frequentius apparuisse. Quo audito ipsemet ad eum locum, unde illi se talia vidisse asserebant, accessit, et luminaria in praedicto loco ardentia propriis oculis procul dubio aspexit. Divina igitur inspiratus gratia praefatum nemusculum festinanter adiit, et diligentius circumspiciens domunculam marmoream tumbam intra se continentem inter silvas et frutices invenit.
Qua inventa Deo gratias referens, casti regis Adefonsi, qui tunc in Hispania regnabat, praesentiam incunctanter adivit, eique rem ut audierat et propriis oculis viderat veraciter notificavit. Ipse vero tantae audientiae gaudio diffusus citato calle has partes intravit, et ad honorem tanti apostoli Ecclesiam restaurans, episcopium Iliensis sedis in hunc locum qui Compostella dicitur multorum episcoporum ac Dei servorum nobiliumque virorum auctoritate atque regali privilegio commutavit. Hoc autem sub tempore Caroli Magni factum fuisse multis referentibus audivimus.